اعتراضات ۱۴۰۴؛ جمهوری اسلامی در برابر مردمی که دیگر فریب نمی‌خورند آنچه در سال ۱۴۰۴ در ایران رخ داد اعتراض به معنای کلاسیک کلمه نبود بلکه یک اتهام جمعی بود اتهامی علیه نظامی که دهه‌ها ناکارآمدی فساد و سرکوب را با نام‌های مقدس و شعارهای توخالی پنهان کرده و اکنون حتی توان دروغ‌گویی مؤثر را نیز از دست داده است جمهوری اسلامی امروز نه صرفاً با بحران اقتصادی یا امنیتی بلکه با ورشکستگی کامل حکمرانی روبه‌روست فقر گسترده در ایران نه حاصل بدشانسی تاریخی است و نه نتیجه توطئه‌های خارجی بلکه محصول تصمیم‌های آگاهانه حاکمیتی است که سال‌ها منابع کشور را صرف بقای ایدئولوژیک خود کرده و مردم را به حاشیه رانده است وقتی اولویت نظام نه آموزش نه سلامت و نه رفاه عمومی بلکه حفظ ساختار قدرت به هر قیمت باشد نتیجه چیزی جز جامعه‌ای خشمگین فرسوده و بی‌اعتماد نخواهد بود پرسش ساده اما بنیادین اینجاست که چرا کشوری با این حجم از منابع طبیعی و انسانی باید مردمی داشته باشد که برای زنده‌ماندن تقلا کنند جمهوری اسلامی مدت‌هاست زبان گفت‌وگو را کنار گذاشته و تنها یک زبان را به رسمیت می‌شناسد زور باتوم بازداشت پرونده‌سازی تهدید خانواده‌ها و اعترافات اجباری واکنش‌های مقطعی یا اضطراری نیستند بلکه ستون‌های ثابت نظامی هستند که بقایش به خاموش‌کردن صداها وابسته است حکومتی که برای ادامه حیات نیازمند سرکوب دائمی است پیش‌تر مشروعیت خود را از دست داده است اعتراضات ۱۴۰۴ به‌روشنی نشان داد که سرکوب دیگر نقش بازدارنده ندارد و تنها خشم عمومی را عمیق‌تر و ریشه‌دارتر می‌کند نسل جوان امروز ایران نه دل‌خوش به اصلاحات است و نه گرفتار توهم تغییر از درون این نسل جمهوری اسلامی را زیسته تجربه کرده و به این جمع‌بندی رسیده است که این نظام اصلاح‌ناپذیر است جوانانی که آینده خود را مصادره‌شده می‌بینند دیگر چیزی برای از دست‌دادن ندارند و این خطرناک‌ترین وضعیت برای هر حکومتی است وقتی حکومت حتی نتواند وانمود کند که نماینده مردم است فروپاشی تنها مسئله زمان خواهد بود رسانه‌های حکومتی همچنان درگیر روایت‌سازی‌های تکراری و بی‌اعتبارند اما جامعه بسیار جلوتر رفته است صداوسیما و ابزارهای تبلیغاتی دیگر مرجعیت ندارند قطع اینترنت فیلترینگ و سانسور نه نشانه اقتدار بلکه اعتراف آشکار به شکست است حکومتی که حقیقت را می‌بندد چون می‌داند حقیقت علیه اوست و دیگر توان رقابت با واقعیت را ندارد اعتراضات ۱۴۰۴ نه اعتراض به یک دولت خاص بود و نه مخالفت با یک سیاست مقطعی این اعتراضات متوجه خود جمهوری اسلامی است سیستمی که نه پاسخ‌گوست نه اصلاح‌پذیر و نه نماینده جامعه پیام مردم روشن و بی‌پرده است مردم دیگر این نظام را نمی‌خواهند حتی اگر نظام همچنان بخواهد بر مردم حکومت کند جمهوری اسلامی امروز با جامعه‌ای روبه‌روست که دیگر نه می‌ترسد نه باور می‌کند و نه منتظر وعده می‌ماند حکومتی که تنها ابزارش سرکوب است در واقع اعتراف می‌کند که هیچ چیز دیگری برای عرضه ندارد تاریخ با حکومت‌ها تعارف ندارد و تاریخ ایران بارها نشان داده است که هیچ نظامی نمی‌تواند برای همیشه برخلاف اراده مردم دوام بیاورد کانون دفاع از حقوق بشر در ایران #مهساامینی #vvmiran @baschariyat #MahsaAmini