وقتی فقر تقدیس میشود
در میان پنجاه کشور فقیر اول جهان سی و دو کشور مسلماناند اما تناقض اینجاست که سران همین کشورها در فهرست پانصد ثروتمند اول جهان قرار دارند
کشورهایی که پیش از حاکم شدن ایدئولوژی در بسیاری از دورههای تاریخی ثروتمندتر متمدنتر و پیشروتر از زمان خود بودند
سالهاست به مردم میگویند در آن بالا خدایی هست و نجات در آسمان است اما دقیقاً همان لحظه که چشم مردم به آسمان دوخته شده نانشان را روی زمین میبرند
فقر را تقدیس کردند صبر را جای عدالت نشاندند و وعده آخرت را جای حق زندگی امروز فروختند
این نه تقدیر است نه سرنوشت این نتیجه مستقیم حکمرانیای است که جهل را ابزار و ایمان را سپر غارت کرده
وقتی آگاهی سرکوب میشود و پرسش ممنوع است طبیعیست که ثروت در دست اقلیت و فقر سهم اکثریت باشد
مشکل مردم نبود ایمان نیست مشکل دزدیدن زندگی به نام خداست
