اعتراضات سراسری مردم ایران؛ صدای بیامان برای آزادی و عدالت
ایران امروز دیگر تحمل ساکت نشستن را ندارد؛ مردمی که سالها در سایه فقر، سرکوب و فساد زیستهاند، با تمام قدرت خود فریاد زدهاند و خیابانها را به صحنهای برای عدالت و آزادی تبدیل کردهاند.
اعتراضات سراسری در دیماه ۱۴۰۴ نشان داد که هیچ فشار امنیتی، هیچ تهدید نظامی و هیچ پرونده قضایی نمیتواند اراده جمعی مردم را خاموش کند. خیابانهای شهرهای بزرگ و کوچک ایران مملو از مردان و زنانی است که دیگر از دروغ، سانسور و وعدههای توخالی خسته شدهاند و حاضرند برای کرامت انسانی و حق زندگی، جان و مال خود را به خطر بیندازند. این خیزشها صرفاً تجمعهای تصادفی نیستند؛ آنها نتیجه سالها نارضایتی انباشته و بیعدالتی سیستماتیکاند، فریادی علیه حکومتی که خود را بالاتر از مردم میبیند و هر صدای اعتراضی را با خشونت خاموش میکند.
صدها شهروند که با شجاعت به خیابان آمدهاند، با گلوله، دستگیریهای گسترده و تهدید خانواده مواجه شدهاند. اما همین سرکوبها قدرت اعتراض را نه تنها کاهش نداده بلکه آن را به شکل بیسابقهای تقویت کرده است. رسانههای بینالمللی شاهد مستنداتی هستند که نشان میدهد چگونه نسل جدید ایران دیگر نمیترسد و فریب روایتهای رسمی را نمیخورد. این اعتراضات، صدای حقیقی جامعهای است که خواستار حقوق اولیه خود است: زندگی، آزادی بیان، حق تجمع، عدالت و پایان خشونت سازمانیافته.
اهمیت این خیزشها تنها در داخل کشور خلاصه نمیشود؛ افکار عمومی جهانی به وضوح دریافتند که ایران در یک بحران عمیق حقوق بشری و سیاسی گرفتار است. فشار بینالمللی و رسانهای، حتی اگر اندک باشد، نتیجه مستقیم این اعتراضات مردمی است و بدون حضور فعال و پرصدا مردم در خیابانها، هیچ گزارش مستقلی از نقض حقوق بشر منتشر نمیشد. این حرکتهای جمعی، نه تنها حکومت را به چالش میکشند بلکه الهامبخش حرکتهای مشابه در دیگر کشورهایی هستند که با سرکوب و فساد مواجهاند.
اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، پیامی روشن به جهان فرستاد: مردم ایران دیگر خاموش نمیشوند، و هر ستم و بیعدالتی با واکنش عمومی مواجه خواهد شد. هر کشتار، هر پروندهسازی و هر تهدید، نه ترس ایجاد میکند و نه اطاعت؛ بلکه عزم ملی را برای عدالت و آزادی مستحکمتر میسازد. این خیزشها گواهی بر این حقیقت است که مقاومت و ایستادگی، حتی در شرایط سخت، میتواند صدای مردم را از کوچهها و خیابانهای ایران به صحنه جهانی منتقل کند و جامعه بینالمللی را وادار به واکنش کند.
در پایان باید گفت: این اعتراضات نشان میدهد که هیچ ماشین سرکوبی نمیتواند اراده جمعی یک ملت را متوقف کند. جمهوری اسلامی هر چقدر هم که قدرتمند باشد، نمیتواند جلوی فریاد عدالت را بگیرد، زیرا حقیقت و اراده مردم همیشه قویتر از خشونت و ترس است. تاریخ ایران و جهان بارها نشان داده که حکومتهایی که از عدالت، آزادی و کرامت انسانی تهی شدهاند، دیر یا زود سقوط خواهند کرد و تنها اراده مردم میتواند مسیر آینده را تعیین کند.
