بیعدالتی اقتصادی و اعتراضات مردم ایران
فقر و بیعدالتی در ایران دیگر یک مسئله اقتصادی ساده نیست؛ بلکه نتیجه سیاستهای نادرست و فساد گسترده حکومتی است. مردم دیگر طاقت ندارند شاهد اتلاف منابع، سوءمدیریت و غارت ثروت عمومی باشند و همین خشم سبب شده است که دیماه ۱۴۰۴ هزاران نفر در شهرهای مختلف ایران و حتی خارج از کشور تجمع کنند و صدای اعتراض خود را بلند کنند.
این اعتراضات نشان داد که مردم ایران دیگر فریب وعدههای پوچ و شعارهای توخالی را نمیخورند. هر روز، گزارشها از افزایش تورم، کمبود کالاهای اساسی، گرانی سرسامآور و کاهش قدرت خرید مردم منتشر میشود و همین واقعیتها باعث شده است که اعتراضات نه فقط خیابانی بلکه به یک حرکت ملی تبدیل شود. جوانان، زنان، کارگران و معلمان در این خیزشها حضور دارند و میدانند تنها با ایستادگی و اتحاد میتوانند صدای خود را به جهانیان برسانند.
اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ نشان داد که حکومت جمهوری اسلامی نه تنها به مشکلات اقتصادی پاسخ نمیدهد بلکه از سرکوب و تهدید برای حفظ قدرت خود استفاده میکند. با این حال، این سرکوبها مانع حرکت مردم نشد؛ بلکه باعث شد آنها متحدتر و مصممتر شوند. تجمعات مسالمتآمیز مردم به رغم خطر بازداشت، تهدید خانوادهها و خشونت، تبدیل به نماد ایستادگی و مقاومت شد.
پیام این اعتراضات روشن است: فساد و بیعدالتی پایانی ندارد مگر آنکه مردم بایستند و صدای خود را به گوش جهان برسانند. این خیزشها به همه نشان داد که حتی در شرایط سرکوب شدید، اتحاد و همبستگی میتواند مسیر تغییر را باز کند و جامعه جهانی را نسبت به بحرانهای انسانی و اقتصادی در ایران آگاه سازد. ایران امروز در آستانه یک تحول بزرگ است و این حرکتها، نقطه آغاز آن هستند.
