Translate

۱۴ اسفند، ۱۴۰۴

کارمای تاریخی و پایان بی‌رحمی رژیم؛ یادآوری عدالت

هرچند رژیم تلاش می‌کند با تمسخر کشته‌شدگان و بازی با خون آنان واقعیت را پنهان کند اما جامعه ایران فراموشکار نیست و خشم جمعی هرگز خاموش نمی‌شود. همان‌طور که کارما کاری کرده بود که جنازه‌ی خمینی سال‌ها در یخچال باقی ماند، حالا برای جنازه‌ی تیکه‌تیکه خامنه‌ای هم یخچال آماده می‌کنند، یادآوری‌ای که نشان می‌دهد هیچ جنایتی بی‌جواب نخواهد ماند.

تمسخر کشته‌شدگان؛ آینه بی‌رحمی حکومت

مجری تلویزیونی که با خنده کشته‌شدگان دی‌ماه را مسخره کرد، تنها یک فرد نبود بلکه نماد نگاه نظام به جان و عزت مردم بود، حکومتی که مرگ و خون را ابزار سرگرمی و قدرت خود می‌داند، این رفتار نه تنها خانواده‌ها را دوباره داغدار کرد بلکه وجدان عمومی را جریحه‌دار ساخت.

کارما؛ عدالت دیر یا زود اجرا خواهد شد

گذشته تاریخی نشان داده هیچ جنایتی بی‌جواب نمی‌ماند و تاریخ و مردم، عدالت را به شیوه خود اجرا خواهند کرد، یادآوری جنازه‌ی خمینی در یخچال و آماده شدن یخچال برای خامنه‌ای نمادی است از این که ظلم و جنایت همواره با عکس‌العمل طبیعی جامعه و کارما روبه‌رو خواهد شد.

حافظه جمعی؛ سد فراموشی تحمیلی

همان‌طور که خانواده‌ها و جامعه تصاویر قربانیان را در ذهن خود ثبت کرده‌اند، هیچ تهدید، تحریف یا تلاش حکومتی نمی‌تواند این حافظه جمعی را نابود کند، این حافظه است که مسیر عدالت و تغییر را تضمین می‌کند و نشان می‌دهد مردم ایران از یاد نمی‌برند و هرگز تسلیم ظلم نخواهند شد.

امید به ایران آزاد و انسانی

ایران پس از این رژیم روزی آزاد، زیبا و انسانی خواهد بود، روزی که احترام به کشته‌شدگان و عزت خانواده‌های داغدار هنجار اصلی جامعه باشد و خون قربانیان، سند مقاومت و شجاعت مردم باقی بماند، امروز مردم با ایستادگی و آگاهی خود نشان می‌دهند که هیچ بی‌عدالتی و وقاحت حکومتی نمی‌تواند کرامت انسانی و عدالت را نابود کند.

4

فریادِ یک مهاجرِ زخمی

     دل‌نوشته : من چهار دهه را نفس کشیدم با خاطره‌های سوخته و امیدهای له‌شده. در جنگی بزرگ‌تر از خودم رشد کردم؛ جنگی که دستِ یک ایده‌ٔ سرکوب...