Translate

۳۱ تیر، ۱۴۰۵

ترامپ، پوتین و دیگر رهبران جهان درباره اندی برنام چه فکر می‌کنند؟

ترامپ، پوتین و دیگر رهبران جهان درباره اندی برنام چه فکر می‌کنند؟

## نگاه جهانی به نخست‌وزیری اندی برنهام: تحلیلی بر واکنش رهبران جهان خبر معرفی اندی برنهام، شهردار فعلی منچستر بزرگ و از چهره‌های برجسته حزب کارگر بریتانیا، به عنوان نخست‌وزیر جدید بریتانیا، شوکی در محافل سیاسی و افکار عمومی جهانی ایجاد کرده است. در حالی که بریتانیا طی سال‌های اخیر شاهد تلاطم‌های سیاسی بی‌سابقه‌ای بوده، روی کار آمدن رهبری که پیش‌تر تمرکزش عمدتاً بر مسائل داخلی و منطقه‌ای بوده، سؤالات متعددی را درباره جهت‌گیری آینده سیاست خارجی بریتانیا و جایگاه این کشور در صحنه بین‌الملل مطرح می‌کند. خبرنگاران بی‌بی‌سی در نقاط مختلف جهان، از اروپا تا روسیه، اوکراین و آسیا، نبض واکنش رهبران جهان را به دست گرفته‌اند تا تصویری جامع از این تغییر مهم ارائه دهند. این مقاله تحلیلی به بررسی این واکنش‌ها، چالش‌ها و فرصت‌های پیش روی برنهام در عرصه جهانی می‌پردازد. **۱. اندی برنهام: پیشینه‌ای متفاوت برای یک رهبر جهانی** برخلاف بسیاری از نخست‌وزیران پیشین بریتانیا که اغلب سابقه طولانی در پارلمان یا وزارت امور خارجه داشته‌اند، اندی برنهام شهرت خود را بیش از هر چیز مدیون نقش خود به عنوان شهردار منچستر بزرگ و پیش‌تر از آن، وزیر سایه در چندین کابینه سایه حزب کارگر است. او به دلیل تمرکزش بر "تقسیم قدرت" (devolution)، "ارتقاء سطح" (levelling up) مناطق کمتر توسعه‌یافته بریتانیا و توجه ویژه به خدمات عمومی نظیر بهداشت و حمل‌ونقل شناخته می‌شود. این پیشینه، هم نقطه قوت اوست در جلب اعتماد افکار عمومی داخلی، و هم یک چالش در صحنه بین‌الملل، جایی که او باید به سرعت اعتبار خود را در حوزه سیاست خارجی تثبیت کند. برنهام به عنوان یک سوسیال دموکرات عمل‌گرا، احتمالاً رویکردی متفاوت نسبت به دولت‌های محافظه‌کار پیشین در پیش خواهد گرفت. این تغییر می‌تواند در نحوه تعامل بریتانیا با اتحادیه اروپا، ایالات متحده، و حتی قدرت‌های نوظهور آسیایی منعکس شود. سوال اصلی این است که آیا یک رهبر با تمرکز قوی بر مسائل داخلی و بهبود زندگی مردم عادی، می‌تواند به همان اندازه در پیچیدگی‌های ژئوپلیتیک جهانی موفق عمل کند؟ **۲. واکنش رهبران جهان: طیفی از انتظار تا احتیاط** **الف. ایالات متحده و دونالد ترامپ: پویایی پیچیده و غیرقابل پیش‌بینی** در واشنگتن، به ویژه با توجه به احتمال بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، واکنش‌ها به برنهام می‌تواند بسیار متفاوت باشد. ترامپ، که خود را یک "معامله‌گر" می‌داند و به رهبران قوی و مردمی احترام می‌گذارد، ممکن است در برنهام عناصری از یک پوپولیست "ضد نخبه" را ببیند که با روایت خودش همخوانی دارد. با این حال، تفاوت‌های ایدئولوژیک بین یک سوسیال دموکرات انگلیسی و یک محافظه‌کار ملی‌گرای آمریکایی چشمگیر است. ترامپ احتمالاً به منافع بریتانیا از منظر "اول آمریکا" نگاه خواهد کرد. او به دنبال این خواهد بود که آیا برنهام آماده است تا در یک توافق تجاری بزرگ با ایالات متحده (که مورد علاقه ترامپ است) سازش کند، یا اینکه رویکرد حمایت‌گرایانه‌تری را برای صنایع بریتانیا در پیش می‌گیرد. موضوع حمایت از اوکراین و میزان پایبندی بریتانیا به تعهدات ناتو نیز برای ترامپ بسیار مهم خواهد بود. اگرچه برنهام احتمالاً حمایت قاطع از اوکراین را حفظ خواهد کرد، اما لحن او ممکن است کمتر تهاجمی و بیشتر مبتنی بر راه حل‌های دیپلماتیک باشد که شاید با رویکرد "قدرت از طریق صلح" ترامپ همخوانی داشته باشد. در مجموع، ترامپ به احتمال زیاد با احتیاط و رویکردی عمل‌گرایانه به برنهام نگاه خواهد کرد، به دنبال نقاطی برای بهره‌برداری و همزمان مراقب هرگونه چالش احتمالی. **ب. روسیه و ولادیمیر پوتین: انتظار برای پایداری یا ضعف؟** در مسکو، معرفی برنهام به عنوان نخست‌وزیر جدید بریتانیا با دقت دنبال می‌شود. از دیدگاه پوتین، بریتانیا همواره یکی از سرسخت‌ترین منتقدان روسیه و حامیان اوکراین در غرب بوده است. پوتین احتمالاً به دنبال هرگونه نشانه ضعف یا تغییر در اتحاد غرب خواهد بود. برنهام، به عنوان یک رهبر کارگر، ممکن است لحن متفاوتی نسبت به دولت‌های محافظه‌کار داشته باشد، اما بعید است که در مورد حمایت از اوکراین یا موضع بریتانیا در قبال تجاوز روسیه تغییری اساسی ایجاد کند. حزب کارگر در طول جنگ اوکراین همواره از کی‌یف حمایت کرده است. با این حال، پوتین ممکن است این امید را داشته باشد که برنهام، با توجه به تمرکز شدیدش بر مسائل داخلی، ممکن است کمتر درگیر مسائل بین‌المللی شود یا فشار بر روسیه را کاهش دهد. مسکو به دقت میزان حمایت نظامی و مالی بریتانیا از اوکراین را زیر نظر خواهد داشت و هرگونه کاهش احتمالی را به عنوان یک فرصت تلقی خواهد کرد. در نهایت، پوتین احتمالاً برنهام را به عنوان یک رهبر دیگر غربی می‌بیند که باید با او از موضع قدرت و با هدف تضعیف ائتلاف غرب تعامل کند. **ج. اروپا (اتحادیه اروپا): امید به یک شروع تازه؟** در پایتخت‌های اروپایی و بروکسل، معرفی برنهام می‌تواند با احساسی از امید آمیخته با احتیاط همراه باشد. پس از سال‌ها تنش ناشی از برگزیت و روابط پر فراز و نشیب با دولت‌های محافظه‌کار، یک دولت کارگر به رهبری برنهام ممکن است فرصتی برای ترمیم روابط و بازسازی اعتماد فراهم کند. برنهام خود از طرفداران سرسخت ماندن در اتحادیه اروپا در زمان همه‌پرسی برگزیت بود، هرچند که اکنون به واقعیت خروج بریتانیا اذعان دارد. رهبران اروپایی مانند امانوئل ماکرون و اولاف شولتس به دنبال یک رویکرد عمل‌گرایانه‌تر و سازنده‌تر از سوی بریتانیا خواهند بود. مسائل حل نشده برگزیت، به ویژه پروتکل ایرلند شمالی، و همچنین همکاری‌های امنیتی، اقتصادی و علمی، در دستور کار خواهند بود. برنهام ممکن است تمایل بیشتری برای یافتن راه حل‌های مشترک و کاهش موانع تجاری با اتحادیه اروپا داشته باشد، بدون اینکه به دنبال بازگشت به بازار واحد یا اتحادیه گمرکی باشد. این رویکرد می‌تواند زمینه را برای یک رابطه پایدارتر و کمتر خصمانه فراهم کند و از این رو، رهبران اروپایی با احتیاطی خوش‌بینانه به این تغییر نگاه می‌کنند. **د. اوکراین و ولودیمیر زلنسکی: نگرانی از ثبات حمایت** برای اوکراین، بریتانیا یکی از ثابت‌قدم‌ترین و مهم‌ترین متحدان در برابر تجاوز روسیه بوده است. ولودیمیر زلنسکی و دولت او، احتمالاً با نگرانی و امید به نخست‌وزیری برنهام نگاه می‌کنند. نگرانی از این بابت که آیا حمایت نظامی، مالی و سیاسی بی‌دریغ بریتانیا ادامه خواهد یافت؟ و امید به اینکه یک رهبر با دیدگاه‌های اجتماعی‌تر ممکن است بر جنبه‌های بشردوستانه جنگ و بازسازی اوکراین نیز تأکید کند. برنهام، با توجه به پیشینه حزب کارگر و تعهد این حزب به ارزش‌های دموکراتیک، بعید است که در حمایت از اوکراین عقب‌نشینی کند. او احتمالاً بر تداوم کمک‌های نظامی، آموزشی و اطلاعاتی تاکید خواهد کرد و در کنار متحدان ناتو و G7 باقی خواهد ماند. زلنسکی به سرعت به دنبال تضمین‌های علنی از سوی برنهام در مورد ادامه حمایت قاطع خواهد بود تا ثبات اتحاد با بریتانیا حفظ شود. **ه. آسیا (چین، هند، ژاپن): توازن میان اقتصاد و ارزش‌ها** در قاره آسیا، واکنش‌ها به نخست‌وزیری برنهام به دلیل تنوع و پیچیدگی روابط منطقه‌ای، متفاوت خواهد بود. * **چین:** پکن به دقت هرگونه تغییر در رویکرد بریتانیا به مسائل اقتصادی، تجاری و حقوق بشری را زیر نظر خواهد داشت. دولت‌های محافظه‌کار بریتانیا اغلب سیاست "چرخش به اقیانوس آرام-هند" را در پیش گرفته و با احتیاط به چین نگاه می‌کردند. برنهام ممکن است رویکردی عمل‌گرایانه‌تر را در پیش بگیرد، به دنبال تعادل میان فرصت‌های اقتصادی با چین و نگرانی‌ها در مورد حقوق بشر، امنیت سایبری و نفوذ پکن در منطقه. چین امیدوار است که دولت کارگر کمتر ایدئولوژیک و بیشتر مایل به همکاری اقتصادی باشد. * **هند:** برای هند، تکمیل یک توافق تجارت آزاد (FTA) با بریتانیا اولویت بالایی دارد. برنهام و دولت کارگر ممکن است تحت فشار داخلی برای رعایت استانداردهای بالاتر در زمینه حقوق کار و محیط زیست در این مذاکرات قرار بگیرند که می‌تواند سرعت توافق را کاهش دهد. با این حال، اهمیت اقتصادی هند و روابط تاریخی، برنهام را به ادامه گفتگوها ترغیب خواهد کرد. * **ژاپن و کره جنوبی:** این کشورها، که متحدان دموکراتیک بریتانیا در منطقه هستند، به دنبال تداوم همکاری‌های امنیتی، فناوری و تجاری خواهند بود. برنهام احتمالاً بر تقویت این روابط تاکید خواهد کرد تا نقش بریتانیا در حفظ ثبات در منطقه اقیانوس آرام-هند را تثبیت کند. این کشورها از ثبات و قابل پیش‌بینی بودن در سیاست خارجی بریتانیا استقبال می‌کنند. **۳. چالش‌ها و فرصت‌های پیش روی برنهام در عرصه جهانی** **چالش‌ها:** * **تجربه کم در سیاست خارجی:** برنهام باید به سرعت تیم سیاست خارجی خود را تقویت کرده و اعتبار خود را در صحنه جهانی به دست آورد. * **تعادل میان اولویت‌های داخلی و خارجی:** با توجه به تمرکز شدید او بر مسائل داخلی، حفظ توازن میان این اولویت‌ها و پاسخگویی به بحران‌های جهانی یک چالش خواهد بود. * **پسابرزگیت:** میراث برگزیت همچنان روابط بریتانیا را با اتحادیه اروپا و سایر شرکا پیچیده می‌کند و برنهام باید با این واقعیت کنار بیاید. * **افزایش قطب‌بندی جهانی:** در جهانی که به سرعت در حال قطب‌بندی است، یافتن جایگاه بریتانیا به عنوان یک بازیگر میانجی و مؤثر دشوار خواهد بود. **فرصت‌ها:** * **شروع تازه:** برنهام می‌تواند با رویکردی تازه و کمتر ایدئولوژیک، روابط بریتانیا را با بسیاری از شرکا بازسازی کند. * **رویکرد عمل‌گرایانه:** سبک او که بر حل مسئله و بهبود زندگی مردم متمرکز است، می‌تواند در دیپلماسی بین‌المللی نیز موثر باشد. * **تمرکز بر ارزش‌ها:** تاکید بر حقوق بشر، دموکراسی و عدالت اجتماعی می‌تواند به بریتانیا کمک کند تا جایگاه خود را به عنوان یک قدرت نرم تثبیت کند. * **بازگرداندن اعتماد:** پس از سال‌ها نوسانات سیاسی، برنهام می‌تواند ثبات و قابل پیش‌بینی بودن را به سیاست خارجی بریتانیا بازگرداند. **نتیجه‌گیری** نخست‌وزیری اندی برنهام نقطه عطفی در تاریخ معاصر بریتانیاست. او از یک پس‌زمینه متفاوت و با اولویت‌های داخلی مشخص به عرصه جهانی گام می‌نهد. واکنش رهبران جهان به او ترکیبی از انتظار، احتیاط و امید است. از عمل‌گرایی ترامپ و پوتین گرفته تا خوش‌بینی محتاطانه اروپا و نگرانی اوکراین، برنهام با طیفی از انتظارات روبرو خواهد شد. موفقیت او در عرصه جهانی به توانایی‌اش در ترجمه رویکرد عمل‌گرایانه و مردم‌محور داخلی خود به یک سیاست خارجی منسجم، قاطع و قابل اعتماد بستگی دارد. بریتانیا با رهبری برنهام، فصلی جدید را آغاز می‌کند که می‌تواند جایگاه این کشور را در جهانی در حال تغییر، بازتعریف کند. اما این راه پر از چالش و فرصت است و چشم‌های جهان با دقت او را زیر نظر خواهند داشت.

4

فریادِ یک مهاجرِ زخمی

     دل‌نوشته : من چهار دهه را نفس کشیدم با خاطره‌های سوخته و امیدهای له‌شده. در جنگی بزرگ‌تر از خودم رشد کردم؛ جنگی که دستِ یک ایده‌ٔ سرکوب...